نمایشگاه عکس «بر شانه‌های اشک» که عصر سه‌شنبه ۲۷ آبان در موزه هنرهای معاصر فلسطین افتتاح شد، روایتی است از عشق و دلدادگی قهرمانانی که جان عزیزشان را در راه وطن و هم‌میهنانشان فدا کردند تا پیرو راه امامشان حسین (ع) باشند.

نمی‌توان عکس‌ها را دید و به سادگی از کنارشان گذشت؛ آنانکه این دوران را به چشم خود دیدند و یا آنانکه خود از خانواده شهدا، رزمندگان و آزادگان هستند؛ هر تصویر را با گوشت و پوست و استخوان خود درک می‌کنند. آنجا که مادر و پدری ناتوان در روستای دورافتاده‌ای همچنان چشم به انتظار فرزندشان هستند، یا آنجا که خواهری تنها یادگار برادر که تصویری سیاه‌وسفید است را در آغوش دارد؛ فرزندی که همه دوران زندگی را بدون حضور و دستان گرم پدر شهیدش، برومند شده و همچنان منتظر اوست یا بانویی که بی‌همسر، وظیفه پدری و مادری را توأمان به دوش کشیده؛ و در آخر کسانی که در جستجوی گمشدگان وطن، دست به جست‌وجو و «تفحص» زدند تا بلکه بتوانند چشمان نگران و منتظر کسی را از دلبندشان آگاه کنند، حتی اگر دست مصنوعی شهیدی باشد؛ از جمله روایاتی است که در این نمایشگاه به تصویر درآمده است.

برخی برای یافتن نشانی از بی‌نشانشان صدها بار با چشمان خیس و اشکبار، به بدرقه آمدند و حتی اگر عزیزشان در میان آنها نبوده، باز هم به یاد او اشک ریختند و شهیدان گمنام را گرامی داشتند.

در تصویری پرستاران بیمارستانی، شهیدی را بر دوش دارند؛ جایی کودکان روستایی، پرچم به دست مشتاق و منتظرند؛ مادران پیر و فرتوتی که بر روی ویلچر با چادران گلدار به پیشواز آمدند؛ یا چشمان اشکبار دخترکی که از دیدن شهدا، بغض در گلو دارد. پاکبانی که دست به تابوت شهیدی برده و به او تمسک جسته، یا سینی‌هایی که برای استقبال پر است از دستمال‌های سبز و تناول محلی و …، با هر مذهبی؛ مسلمان، مسیحی، زرتشتی، شیعه و سُنی و از هر قومی کُرد، لُر، تُرک، بلوچ، عرب، ارامنه و…، از شمالی‌ترین نقطه ایران تا جنوبی‌ترین بخش این کشور، از شرق تا غرب، چه تفاوتی دارد همه ایرانی هستند و عشق وطن در سر دارند.

این تصاویر که با تو سخن می‌گویند؛ با هفت فصل روایت، از یکدیگر تفکیک شده‌‌اندکه از عملیات «تفحص» آغاز می‌شود و با «تدفین» به پایان می‌رسد. اینها یکصد عکسی هستند که از میان بیش از ۱۱ هزار عکس ارسالی، به داوری نشسته و به نمایش درآمدند.

با دیدن این عکس‌ها به خاطر داشته باشیم، اگر امروز تمامیت ارضی خود را حفظ کرده‌ایم و کشورمان پاره‌پاره نشده، پشتِ میزی نشسته‌ایم و بر منصبی تکیه زدیم، در رستورانی مشغول خوردن و آشامیدنیم، رخت دامادی یا عروسی را برتن داریم، اگر در کمال آرامش شهر به شهر سفر می‌کنیم و شب‌ها با امنیت، سر به بالین می‌گذاریم؛ یادمان نرود و هرگز یادمان نرود که امروزمان با دیروز کسانی ساخته شده که می‌توانستند عاشق باشند، در کنار خانواده، برومند شدن فرزندانشان را بنگرند، سفر کنند و هزار راه نرفته را بروند؛ اما عشق به وطن، به مردم و راه حق موجب شد تا آسمانی شوند و به پروردگارشان بپیوندند.

یاد و خاطره قهرمانان وطن همواره در دل تک‌تک ما جاوید و مانا باد.  

نمایشگاه عکس «بر شانه‌های اشک» تا ۱۰ آذر ۱۴۰۴، به‌جز پنجشنبه‌ها و روز‌های تعطیل، همه‌روزه از ساعت ۱۰ تا ۱۸ در موزه فلسطین میزبان علاقه‌مندان است.